Η μη εκπαιδευμένη αστυνομία και οι Δόκιμοι σκοποί
Όταν η αστυνομία δεν έχει την ικανότητα να εκπαιδεύσει τα στελέχη της και λειτουργεί ακόμα σε συνθήκες του προηγούμενου αιώνα, πιθανώς ακόμα και ένας έμπειρος σκοπός να μην μπορούσε να αντιδράσει στην επίθεση. Είναι όμως απορίας άξιο το ότι εκθέτει τα μελλοντικά της στελέχη, πριν αποκτήσουν έστω και αυτή την περιορισμένη εμπειρία σε υπηρεσίες που στην πραγματικότητα δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν. Ένας πραγματικός σκοπός σε μία πραγματική υπηρεσία και σε ένα οργανωμένο κράτος θα προσπαθούσε τουλάχιστον να ανταποδώσει τα πυρά. Δεν θα έπιανε την κουβέντα με τους συναδέλφους ξεχνώντας την υπηρεσία τους και δεν θα διευκόλυνε τους τρομοκράτες στο έργο τους.
Είναι μια επανάληψη (δυστυχώς αυτή τη φορά τραγική) του συμβάντος με το φρουρό των φυλακών που δεν έριξε ούτε μία σφαίρα. Έστω για να μην περάσει άκαπνος ο «εχθρός». Να μην σκεφτεί ότι είναι εύκολο να καταφέρεις χτυπήματα και να φοβηθεί ότι μπορεί να έχει κι αυτός θύματα. Να μην αποθρασυνθεί και αναθαρρήσει. Να διασώσει -κατά κάποιο τρόπο- το γόητρο του σώματος.
Με την παρούσα κατάσταση πάντως, η ύπαρξη της αστυνομίας είναι στην πραγματικότητα κυνικά διακοσμητική και εξασφαλίζει μόνο ότι οι «ερασιτέχνες» εγκληματίες και οι μετανάστες να την φοβούνται μόνο σαν ιδέα. Μέχρι κι αυτοί να καταλάβουν τη μπλόφα και να φτάσουμε σε εποχές Φαρ Ουέστ όπου κάθε πολίτης, θα πρέπει να είναι ικανός να υπερασπίσει τον εαυτό του, την οικογένειά του και την περιουσία του μόνος του.
Για να σταματήσει αυτή η φάρσα, πρέπει να ληφθούν ριζοσπαστικές και θαρραλέες πολιτικές αποφάσεις. Πρέπει να επανεξεταστεί η αποστολή, το έργο, το δυναμικό και οι πόροι της Αστυνομίας. Να δημιουργηθούν συμπληρωματικά σώματα φύλαξης. Να αποκεντρωθεί η διοίκηση των σωμάτων ασφαλείας και να δοθούν αρμοδιότητες σε άτομα και μονάδες που πιθανώς έχουν ξεφύγει από τον κανόνα και έχουν ακόμα το σεβασμό των πολιτών αλλά και των συναδέλφων τους.
Επίσης, θα χρειαστούν «ανασκολοπισμοί». Κάθε ένδειξη αδιαφάνειας, διαπλοκής, διαφθοράς, ή ακόμα και ανικανότητας, θα πρέπει να παταχθεί παραδειγματικά. Όχι μόνο πειθαρχικά, αλλά και οικονομικά (ασφαλιστικό) και ποινικά. Θα πρέπει να δοθούν μισθοί και όχι φιλοδωρήματα στους ανθρώπους που τους ζητάμε να σταματήσουν σφαίρες με το σώμα τους. Η προηγούμενη κυβέρνηση, δεν κατάφερε να κάνει ούτε ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση ενώ η προ-προηγούμενη, ήταν αυτή που κατάφερε να απαξιώσει τα σώματα ασφαλείας. Οι ελπίδες μας ότι αυτή η κυβέρνηση θα αλλάξει τα πράγματα, αποδεικνύονται αργά αλλά σταθερά, φρούδες.
Τυφλά χτυπήματα με θύματα παιδιά της γενιάς των 700€
Ποιο είδος τρομοκράτη, επιτίθεται σε μέλη της οικονομικής ομάδας που έγινε γνωστή με το χαϊδευτικό παρατσούκλι «Γενιά των 700€»; Τη είδους επανάσταση μπορεί να είναι αυτή που σκοτώνει ή τραυματίζει νεαρά παιδιά που προσπαθούν να κερδίσουν τη ζωή τους; Δεν είναι ούτε πολιτικοί, ούτε μεγαλοεπιχειρηματίες, ούτε διαλεγόμενοι, ούτε απατεώνες. Είναι απλά χαμηλόμισθοι εργάτες με στολή. Ποιος πολιτικός χώρος μπορεί να θεωρεί αυτά τα παιδιά εχθρούς του; Τι είδους πεποιθήσεις μπορεί να έχει ένας
εξτρεμιστικός χώρος που στοχοποιεί τα αδύναμα μέλη της κοινωνίας, αυτά που δεν τον απειλούν, δεν τον προσβάλουν, δεν τον προκαλούν αλλά και δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους;
Δηλαδή, ακόμα και για τους τρομοκράτες μας πρέπει να απολογούμαστε; Ούτε αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε καλά; Οι εξτρεμιστικές ομάδες νομιμοποιούν τις πρακτικές τους, υποστηρίζοντας ότι δρουν για κάποια ανώτερη ιδέα και υπερασπιζόμενοι κάποια κατηγορία αδικημένων πολιτών. Δεν χτυπάνε τους αδικημένους πολίτες!
Χρυσοχοΐδης
Η δήλωση για την εξάρθρωση της 17Ν
Από το περιβάλλον του υπουργού, έχω ακούσει τις τελευταίες μέρες ότι είναι η καλλίτερη επιλογή για να ηγηθεί της επερχόμενης εκστρατείας ενάντια στη νέα γενιά τρομοκρατών, καθώς αυτός είναι που συνέλαβε την 17Ν. Επειδή με εκνευρίζουν οι αυθαίρετες αυτό-αποθεωτικές δηλώσεις, επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω κάποια πράγματα.
Στην υπόθεση της 17Ν, οι ελληνικές αρχές ήταν στην ουσία τόσο υπεύθυνες για τη σύλληψη, όσο κάποιος που κερδίζει το λαχείο για την κλήρωση. Αν δεν έσκαγε η βόμβα στα χέρια του Ξηρού, τίποτα δεν θα είχε γίνει. Το να αποδώσουμε λοιπόν εύσημα στον υπουργό που έτυχε να είναι υπουργείο όταν συνέβη το ατύχημα, είναι -εκτός από αυθαίρετο- ψευδές.
Η 17Ν, δρούσε στη χώρα για είκοσι χρόνια και η σύλληψη αυτή ήρθε λίγο καιρό μετά την επίθεση στον Βρετανό που οδήγησε κλιμάκιο της Βρετανικής Αντιτρομοκρατικής να δράσει στη χώρα μας.
Αν θυμηθείτε το προφίλ των συλληφθέντων, κατά πάσα πιθανότητα, θα αναρωτηθείτε εκ νέου, πως είναι δυνατό να ήταν σκληροί και αποφασισμένοι τρομοκράτες. Οι κάπως αφελείς αδελφοί Ξηροί αλλά και ο Κουφοντίνας, δεν είναι οι άνθρωποι που όταν τους βλέπεις σκέπτεσαι τον Κάρλος το Τσακάλι. Μάλλον κάποιο αγαθό γείτονα σου, σου φέρνουν στο μυαλό.
Το γεγονός ότι ο βομβιστής ξεκίνησε για την επίθεση, με όλα του τα χαρτιά αλλά και τα κλειδιά για όλες της γιάφκες και τα καταφύγια της οργάνωσης, ενισχύει τις αμφιβολίες για την οργάνωση και τις ικανότητες τους.
Αν τώρα συνδέσουμε τα παραπάνω, μπορούμε να φτάσουμε σε κάποια συμπεράσματα τα οποία δεν είναι μεν ασφαλή, αλλά δεν είναι και παράλογα.
Ή τα μέλη της 17Ν, αισθανθήκαν την πίεση της Βρετανικής δύναμης και φοβηθήκαν ότι δεν μπορούν να ξεφύγουν. Μας προσέφεραν ως αποδιοπομπαίους τράγους κάποια πιόνια από τα χαμηλότερα στρώματα της ιεραρχίας τους, σταματώντας τη δράση τους για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των διωκτικών αρχών.
Ή η ελληνική αστυνομία και οι πολιτική ηγεσία της χώρας καθ’ όλη την περίοδο της δράσης τους, απαρτιζόταν από ηλίθιους και κρετίνους που δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για απλά σχέδια παγίδευσης και περιορισμού ερασιτεχνικών και όχι ιδιαίτερα οργανωμένων πύρινων.
Και στις δύο περιπτώσεις, οι διωκτικές αρχές και η ηγεσία τους (διαχρονικά), δεν μπορεί να διεκδικήσει δάφνες επιτυχίας. Ακόμα όμως κι αν αυτές οι «θεωρίες συνομωσίας» είναι οι αστοιχείωτες φαντασιώσεις ενός βλάκα (δηλαδή δικές μου), το γεγονός και μόνο ότι όλο το περιστατικό ήταν ένα ατύχημα (στην καλλίτερη των περιπτώσεων) δεν αφήνει περιθώρια για θριαμβολογίες. Δεν συγχαίρεις τον αστυνομικό που βάζει χειροπέδες σε αυτόν που παραδόθηκε. Πρέπει να κάνει κάτι περισσότερο για να κερδίσει ένα μπράβο.
Υπεροψία σε βαθμό κακουργήματος
Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες που ασχολούμαι με τον κύριο Υπουργό και στις δύο περιπτώσεις, το θέμα που με οδήγησε δεν ήταν κάποια αποτυχία του στην οργάνωση της αστυνομίας -άλλωστε με τόσο λίγο χρονικό διάστημα στη διάθεσή του, δεν θα μπορούσε να χρεωθεί τέτοιες αποτυχίες- αλλά ο διαφαινόμενος τρομερά διογκωμένος εγωισμός του. Στην μία περίπτωση, αντικατέστησε ολόκληρο το μηχανισμό δικαιοσύνης και της αξιολόγησης της αστυνομίας, ενώ στην άλλη, χτυπάει τον εαυτό του στην πλάτη και τοποθετεί δάφνες επί της κεφαλής του.
Κύριε υπουργέ, αν σας ενδιαφέρει η γνώμη του απλού λαού, που δεν είναι βαμμένος πράσινος, κόκκινος, μπλε ή ότι άλλο, κατέβητε από το άλογο και κοιτάξτε γύρω σας. Η χώρα είναι στα πρόθυρα μιας μεγάλης κρίσης. Δεν μιλάω για την οικονομική, αυτή θα περάσει. Μιλάω για την ηθική κρίση, την κρίση ταυτότητας, δώστε το καλό παράδειγμα στους υφισταμένους σας. Τηρήστε τα νόμιμα, αν κάποιος νόμος κρίνετε ότι είναι λανθασμένος ή άδικος, αλλάξτε τον, μην τον παραβείτε.
Έχετε μπροστά σας χρόνο και την ευκαιρία να κάνετε κάτι για τη χώρα. Κάντε το! Μην δαπανήσουμε ακόμα μία πολιτική θητεία σε ασήμαντα πολιτικά τεχνάσματα απλά και μόνο μετρώντας «κουκιά» για την επόμενη. Μην αρχίσουμε πάλι τον άχρηστο διάλογο του τύπου «οι άλλοι είναι χειρότεροι».
Κατάργηση εξωτερικών σκοπιών στα ΑΤ
Δεν είναι απαραίτητα κακό μέτρο, αλλά η χρονική στιγμή της ανακοίνωσης, μυρίζει φόβο και προδίδει αποδοχή ανικανότητας. Το ψυχολογικό πλεονέκτημα των τρομοκρατών έρχεται από τέτοιες -φαινομενικά- σπασμωδικές κινήσεις. Θεωρούν δηλαδή, ότι έχουν κερδίσει μια μάχη και έχουν υποχρεώσει τον «εχθρό» σε υποχώρηση εντός των τειχών
Φυσικά, το 2009 (σχεδόν 2010), δεν υπάρχει λόγος να αφήνουμε σκοπούς στην είσοδο των ΑΤ, υπάρχει η τεχνολογία να επιτηρούμε την περιοχή με πολύ καλλίτερους, ασφαλέστερους, οικονομικότερους και βολικότερους τρόπους. Άλλο ένας άνθρωπος σε ένα γραφείο μπροστά σε οθόνες (με την καρέκλα του, τον καφέ του κοκ) και άλλο ένας άνθρωπος στο δρόμο, εκτεθειμένος στο κρύο, στη ζέστη να πρέπει να κρύψει τον καφέ του στη γωνία του φυλακίου ενώ παράλληλα προσπαθεί να αντιληφτεί τυχόν ύποπτες κινήσεις. Είναι σίγουρο ότι αν κάποιος θέλει να πλήξει ένα ΑΤ με το υπάρχον καθεστώς, είναι εύκολο. Η μόνη άμυνα στις «drive by» επιθέσεις είναι το κλείσιμο του δρόμου και η ταλαιπωρία όλων των πολιτών. Με το νέο μέτρο που ανακοινώθηκε, πολλοί δρόμοι θα επιστρέψουν στην κυκλοφορία, πολλοί εργαζόμενοι θα βελτιώσουν το εργασιακό τους περιβάλλον και πολλοί θα αποδεσμευτούν από εργασία «ανειδίκευτου» και θα μπορούν να απορροφηθούν σε άλλες, σημαντικότερες και πιθανώς αποδοτικότερες εργασίες.
Η χρονική στιγμή ήταν το λάθος. Όχι η απόφαση!