Ξεκίνησα το πρωί για να πάω στην δουλειά μου. Σήμερα είχα πρωινό, εξωτερικό ραντεβού, οπότε και έπρεπε να πάω στο κέντρο. Στο δρόμο για το Μετρό, έπεσα πάνω σε ένα λεωφορείο (που κάνει στάση 100 μέτρα από το ραντεβού μου). Ε, λέω, να τύχη, μέρα απεργίας, εγώ θα πάω door to door! Μόνο που το λεωφορείο σταμάτησε στη μέση και ο οδηγός μας ενημέρωσε ότι «ως εδώ πάει, κατεβείτε». Ευτυχώς, μας άφησε κοντά στο Μετρό, οπότε η μετεπιβίβαση ήταν γρήγορη. Μόνο που όταν μπήκα στο Μετρό, ενημερώθηκα ότι «Με διαταγή της αστυνομίας, οι σταθμοί Σύνταγμα και Ευαγγελισμός, δεν λειτουργούν και δεν πραγματοποιούνται στάσεις». Εγώ ήθελα να αλλάξω συρμό, αλλά ούτε και αυτό μπορούσα να κάνω.
Γιατί να μην μπορείς να αλλάξεις συρμό μέσα στον κατά τα άλλα κλειστό σταθμό; Εντάξει, να μην υπάρχει πρόσβαση στις εισόδους και εξόδους, αλλά ποιο είναι το πρόβλημα να κατέβω από τη μία αποβάθρα και να πάω στην άλλη; Ποιο πρωτόκολλο ασφαλείας παραβιάζω;
Τελικά, υποχρεώθηκα να κατέβω στο Μοναστηράκι, όπου πλήθος κόσμου προσπαθούσε να μπει στο τραίνο με τον συνηθισμένο και ευγενικό τρόπο του «σπρώξε - σπρώξε, θα τους ρίξουμε από την άλλη». Κατάφερα να βγω σχεδόν ατσαλάκωτος και να σκαρφαλώσω στα σκαλιά. Βγήκα από το σταθμό περίπου 30’ λεπτά αργότερα και το πήρα με τα πόδια, δεν είναι και καμία σπουδαία απόσταση.Μόνο που έξω από το σταθμό, είχαν αρχίσει να μαζεύονται οι ομάδες του ΠΑΜΕ, για να είμαι ειλικρινής, ευτυχώς που ήταν του ΠΑΜΕ, γιατί τη γλύτωσα με μια απλή γιούχα. Προφανώς το να φοράς κοστούμι στη δουλειά σου είναι μεγάλη ντροπή, έτσι κι εγώ «ντράπηκα», χαμήλωσα το βλέμμα και πήγα στη δουλειά μου.
Όταν με το καλό τέλειωσα τη δουλειά μου, αποφάσισα ότι δεν αξίζει τον κόπο να μαντέψω ποιοι σταθμοί μπορεί να είναι ανοιχτοί και το πήρα με τα πόδια. Μόνο που στην πορεία μου τώρα, έπρεπε να διασχίσω το κύριο σώμα των απεργών, οι πιθανότητες είναι ότι ούτε που θα μου μιλούσαν, αλλά έχοντας φάει την πρωινή γιούχα και έχοντας ακούσει για τα αδέσποτα γιαούρτια, έκανα μεταβολή και το έκοψα για Μέγαρο Μουσικής. Άλλωστε η ώρα ήταν ήδη περασμένη και το επόμενο task μου στο γραφείο ήταν για after hours...
Άντε βρε, λόγω της απεργίας έφαγα σπίτι και πρόλαβα μια ωρίτσα ύπνο. Έριξα και λίγο παραπάνω περπάτημα από το κανονικό, αλλά αυτό κάνει καλό στην υγεία.Για την ιστορία, δαπάνησα πάνω από 3 ώρες σήμερα στις μετακινήσεις μου
